.

Zonder een cent subsidie

21 mei 2013

Voor arbeidsgehandicapten en mensen met een beperking is het bijna onmogelijk om een normale baan te vinden. Bij GreenFox werken bijna honderd mensen met een handicap, zonder ook maar een cent subsidie.

DEN HAAG – Willem en Wendy knippen in hoog tempo en met vaste hand de draadjes door. Alsof ze nooit anders hebben gedaan, zijn in een oogwenk de eindjes gestript zodat ze een nieuwe fitting kunnen plaatsen. Toch werkten Wim en Wendy drie jaar geleden nog bij de sociale werkplaats.

Het klinkt kinderlijk eenvoudig. Door ouderwetse dikke tl-buizen te vervangen door dunne exemplaren kun je bijna de helft aan energie besparen. Helaas moet daarvoor wel de complete lichtbak vervangen worden. Of je bouwt hem om. Een relatief kleine ingreep die zichzelf in twee jaar terugverdient.

„Eigenlijk was het heel simpel”, zegt Renzo Deurloo van GreenFox. „Drie jaar geleden bedachten we dat er geld te verdienen viel met het renoveren van tlarmaturen. Toen hadden we opeens veel mensen nodig die heel goed relatief makkelijk repeterend werk kunnen doen. Het enige dat wij van onze mensen vragen is dat ze echt graag willen. Drie jaar later blijken het de leukste collega’s te zijn die ik ooit heb gehad.”

Het bleek een gouden greep. Zonder ook maar een cent subsidie heeft GreenFox ondertussen meer dan honderd mensen in heel het land aan het werk. Ongeveer een kwart van hen vindt via GreenFox zijn of haar weg naar een ’echte’ baan, buiten de sociale werkplaats. „Helaas zijn we nog steeds maar een van de weinigen in Nederland die op deze manier werken”, verzucht Deurloo.

Want ondernemers willen vooral ondernemen en zich niet bezig houden met allerlei rompslomp. Ook zijn ze bang voor zieke werknemers die een hoop tijd en geld kosten. Om bedrijven te dwingen meer mensen met een arbeidshandicap aan te nemen werd een quotum bedacht, maar dit is sinds het sociaal akkoord weer van tafel.

Cees Ekering traint en begeleidt de nieuwe GreenFoxmonteurs. Eigenlijk is hij al een tijdje met pensioen maar de voormalige begeleider van sociale werkplaats Haeghe Groep wilde niet achter de geraniums zitten. Al zijn ervaring komt nu goed van pas. In een paar weken tijd leert hij de monteurs niet alleen tl-bakken om te bouwen, maar ook hoe het is om op verschillende locaties te werken. Want van de veilige haven van de werkplaats naar de buitenwereld kan een hele schok zijn.

Ook Willem had het daar in het begin moeilijk mee. „Ik vind het nu heel leuk dat je overal zomaar naar binnen mag. Soms staan er zelfs bordjes ’verboden toegang’, maar dan mag ik toch de deur door. Ik heb al eens in een bejaardentehuis, in Blijdorp, de dierenambulance en in een school gewerkt. Maar ik moest daar wel heel erg wennen. Het is toch elke keer nieuw en vreemd, heel anders dan de werkplaats waar ik eerst werkte.” Volgens Ekering is bouwen aan het vertrouwen dan ook het allerbelangrijkst. „En niet alleen in mij maar vooral dat ze het werk dat ze moeten gaan doen, echt aankunnen. Als dat er eenmaal is, dan kunnen ze veel meer dan ze ooit dachten.”

Dit artikel is verschenen in de Spits van 21 mei 2013. Het originele bericht kunt u hier lezen.