.

Wat mankeert die jongen nou?

4 maart 2014

Arbeidsgehandicapten werken naar tevredenheid als installateur bij verlichtingsbedrijf GreenFox

Marco Visser

Guus was elf jaar oud toen hij een hersenbloeding kreeg. Al praat hij wat moeilijk, toch geeft hij de Amsterdamse wethouders Andree van Es en Maarten van Poelgeest uitleg over energiezuinige lampen die hij installeert. Na afloop vraagt iemand: “Guus, wat deed je hiervoor?” “Niets”, zegt Guus. “Ik had geen werk.” “Wat wil je later worden, Guus?” “Dit!” “En hoe lang wil je dit doen?” “Zo lang als ik kan.”

Mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, zoals Guus, zijn anders bezig met hun carrière dan ‘normale werknemers’, zegt medeoprichter van GreenFox Renzo Deurloo. Boven- staande anekdote is hier een goede illustratie van, vindt hij. Zijn bedrijf renoveert bestaande verlichting zodat deze zuiniger is in gebruik. De ruim honderd installateurs die er onder begeleiding van GreenFox werken, komen uit twintig sociale werkplaatsen in Nederland.

“Ben je wel eens op een sociale werkplaats geweest?” vraag Deurloo. “Daar gebeurt iets. Je ziet er mensen die hun werk leuk vinden en de ambitie hebben dat werk te blijven doen.” Toen Deurloo de sociale werkplaats had bezocht wist hij: met deze mensen gaan wij het doen.

Eerder had Deurloo op de beurs gestaan, in een kleurig jasje waar hij net iets harder probeerde te schreeuwen dan de andere kleurige jasjes. Toen volgde het vastgoed. “Maar iedereen komt een keer op het punt in zijn leven dat hij zich afvraagt: heeft het zin wat ik doe?” Met GreenFox slaat hij twee vliegen in één klap. Het is groen en sociaal.

Deurloo leerde hoe je mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt, die hij liever GreenFox-installateurs noemt, moet benaderen. “Sommigen hadden nooit gewerkt. Die moesten we uitleggen dat je geen toestemming hoeft te vragen als je naar de wc moet.” Wat Deurloo vooral leerde, was dat afstand tot de arbeidsmarkt een relatief begrip is. “Zelf heb ik een enorme afstand tot de arbeidsmarkt van accountants. Ik kan er niets van. Maar ik ben wel goed in ondernemen. Iets vergelijkbaars geldt voor onze werknemers. Zij excelleren in repeterend werk.”

Klanten waar de installateurs over de vloer komen, weten dat zij te maken krijgen met arbeidsgehandicapten, maar merken doen zij het niet. Wat mankeert die jongen nou, is vaak de eerste vraag die Deurloo krijgt na een bezoek van zijn personeel. “Aan de buitenkant zie je niks. Zo hebben wij een medewerker die denkt dat hij Andre Agassi is, de oud-tennisser. Maar dat wil niet zeggen dat hij geen zes draden kan installeren. Het is een heel andere wereld. Maar wel een die we kunnen meenemen in een normaal bedrijf.”

Want dat is GreenFox; een normaal, commercieel bedrijf met bijbehorend werkethos. “Bij ons kom je op nul binnen. Je bent gewoon Willem, Piet of Wendy, en niet iemand met een arbeidsbeperking. Hier word je afgerekend op wat je doet.” Hoe goed bedoeld ook, arbeidsgehandicapten pamperen is het laatste wat werkgevers moeten doen. “Wie almaar wordt geknuffeld, raakt verwend. Dat brengt niet het beste in je naar boven. Normaal werk is essentieel voor ons. En zeker als je een arbeidsbeperking hebt, anders raak je

geestelijk en sociaal afgestompt.” Deurloo geeft het voorbeeld van een jongen die zijn tijd doorbracht op de dagbesteding, een soort bezigheidstherapie dat als laagste niveau op de sociale werkplaats geldt. “Na een korte opleiding bij ons heeft hij de lampen gedaan in de bibliotheek van Purmerend. De wethouder kwam langs voor de opening en onze medewerker kon hem keurig uitleggen wat voor werk hij doet. Een maand eerder had niemand dat voor mogelijk gehouden. Geef iemand iets waarin hij beter is dan de rest, en hij bloeit op.”

Op termijn willen overheid, werkgevers en werknemers via de Participatiewet 125.000 arbeidsgehandicapten aan een baan helpen. De gedachte is prima, vindt Deurloo, maar in de uitwerking schort er het nodige aan. “Stel, je hebt een bedrijf met honderd juristen. Dan is het lastig om ie- mand met een arbeidsbeperking in te passen. Maar dat is op te lossen door detachering mee te tellen. Die juristen moet ’s middags ook een broodje eten. Dat kan je laten verzorgen door een cateringbedrijf met arbeidsgehandicapten. Hetzelfde geldt voor schoonmaakwerkzaamheden. Als detachering niet als optie wordt meegenomen, wordt het voor sommige bedrijven wel erg lastig.”

Meer informatie over GreenFox?
Neem contact op via 070 – 82 00 521

Screen Shot 2014-03-05 at 20.18.06
GreenFox-medewerker Guus installeert verlichting in een parkeergarage in de Amsterdamse nieuwbouwwijk IJburg.
FOTO MAARTJE GEELS

Lees hier het krantenbericht.